ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຄວນເລືອກເຄື່ອງປັ່ນອາກາດແບບເຄື່ອງເປີດ-ປິດທີ່ມີເຄື່ອງເປີດ-ປິດແບບເຄື່ອງເປີດ-ປິດສຳລັບການລະບາຍອາກາດທີ່ເງີບ?

ວິສະວະກຳດ້ານສຽງ: ວິທີການທີ່ພັດລະບົບລະບາຍອາກາດແບບຕູ້ທີ່ໃຊ້ແຮງເຄື່ອນເຄື່ອນດ້ວຍສູນກາງບັນລຸການລະບາຍອາກາດທີ່ເງີບ

ການປິດລ້ອມດ້ານສຽງທີ່ບໍລິການຮ່ວມກັບວັດສະດຸການດັບສຽງແບບທຳມະຊາດ

ພັດລະເບິ່ງແຕ່ງຕູ້ (Cabinet centrifugal fans) ແກ້ໄຂບັນຫາສຽງຮີດເຖິງຕົ້ນຕໍດ້ວຍການໃຊ້ໂຄງສ້າງປ້ອມທີ່ປະກອບດ້ວຍວັດສະດຸປະກອບພິເສດທີ່ຈັດເປັນຊັ້ນໆ. ການອອກແບບທົ່ວໄປຈະມີສ່ວນໃຈກາງທີ່ເປັນເສັ້ນໃຍໆທີ່ໜາແໜ້ນ ແລະຖືກຫໍ່ດ້ວຍຊັ້ນພັດທະນາທີ່ເຮັດຈາກໂປລີເມີຣ໌ ເຊິ່ງເຮັດວຽກຮ່ວມກັນເພື່ອກັ້ນສຽງທີ່ບໍ່ຕ້ອງການ. ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນີ້ແມ່ນວິທະຍາສາດດ້ານສຽງທີ່ຄ່ອນຂ້າງເປັນເລື່ອງທີ່ເປັນເລື່ອງທີ່ຫຼາກຫຼາຍ: ຄວາມບໍ່ເຂົ້າກັນກັນຂອງຄຸນສົມບັດວັດສະດຸທີ່ແຕກຕ່າງກັນຈະຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນການສັ່ນໄຫວກ່ອນທີ່ມັນຈະປ່ຽນເປັນສຽງທີ່ໄດ້ຍິນ. ສຳລັບຄວາມຖີ່ກາງທີ່ເປັນບັນຫາ (500–2000 Hz), ຜູ້ຜະລິດຈະນຳໃຊ້ການປິ່ນປົວການດູດຊືມສຽງແບບທີ່ບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ພະລັງງານ (passive damping treatments) ຕາມຈຸດສຳຄັນຕ່າງໆ. ການປິ່ນປົວເຫຼົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ພະລັງງານຈາກການເคลື່ອນທີ່ຖືກປ່ຽນເປັນຄວາມຮ້ອນຜ່ານສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ 'ການເปลີ່ນຮູບແບບທີ່ມີຄຸນສົມບັດເປັນວິສະໂຄເອລາສຕິກ' (viscoelastic deformation). ເມື່ອຕິດຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງຢູ່ບໍລິເວນເສື້ອຮັກສາມໍເຕີ (motor mounts) ແລະ ໃກ້ກັບສ່ວນຕັດນ້ຳຂອງກົງລົມ (impeller cutwaters), ລະບົບນີ້ສາມາດຫຼຸດສຽງທີ່ເກີດຈາກໂຄງສ້າງໄດ້ເຖິງເຖິງເຄິ່ງໜຶ່ງໂດຍບໍ່ສົ່ງຜົນຕໍ່ປະສິດທິພາບການລະບາຍຄວາມຮ້ອນຂອງລະບົບ. ຍຸດທະສາດການຄວບຄຸມສຽງທີ່ເປັນເລື່ອງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນຢ່າງເຕັມຮູບແບບນີ້ເຮັດໃຫ້ພັດເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງເງີບຢູ່ໃຕ້ 45 ເດຊີເບີ (decibels) ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຢູ່ໃນສະຖານທີ່ທີ່ຄວາມງຽບເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດເຊັ່ນ: ຫ້ອງວິຈັຍ ຫຼື ຫ້ອງຟື້ນຟູຂອງໂຮງໝໍ, ເຊິ່ງເປັນໄປຕາມມາດຕະຖານຂອງອົງການອານາໄມໂລກ (WHO) ສຳລັບເຂດທີ່ເປັນມິດຕໍ່ຄວາມສະດວກສະບາຍຂອງຜູ້ປ່ວຍ.

ການຈັດສະພາບການໄຫຼເຂົ້າ/ອອກດ້ວຍຕົວກະຈາຍທີ່ເຮັດໃຫ້ເປັນເສັ້ນຊື່ແລະຕົວແຜ່ກະຈາຍ

ສຽງທີ່ເກີດຈາກການເຄື່ອນທີ່ທີ່ບໍ່ເປັນລະບົບ (turbulence) ຈະຫຼຸດລົງຢ່າງມີນັກເມື່ອພວກເຮົານຳໃຊ້ການຈັດຕັ້ງການລົງທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງການໄຫຼຜ່ານອາກາດ (aerodynamic flow conditioning) ທັງທີ່ຈຸດເຂົ້າ (intake) ແລະ ຈຸດອອກ (exhaust). ອຸປະກອນແບບເຊື້ອງຮັງເຜີ້ງ (honeycomb shaped straightening grids) ເຫຼົ່ານີ້ເຮັດວຽກໄດ້ດີເລີດໃນການກຳຈັດການເຄື່ອນທີ່ທີ່ມີຮູບແບບການປັ່ນ (swirling motion) ອອກຈາກອາກາດທີ່ເຂົ້າມາ, ເຮັດໃຫ້ອາກາດທີ່ເຂົ້າໄປຫາແຜ່ນກົງ (impeller) ແມ່ນມີຮູບແບບການໄຫຼທີ່ເລືອນລົ້ນ (laminar flow) ຢ່າງເລີຍລາດ (smooth) ແລະ ມີມຸມທີ່ຖືກຕ້ອງຢ່າງເປັກຕີ. ໃນສ່ວນຕໍ່ໄປຂອງລະບົບ, ອຸປະກອນແບບກະຈາຍທີ່ຫຼຸດລົງຢ່າງຊ້າໆ (tapered diffusers) ຈະຂະຫຍາຍເຂດພື້ນທີ່ຂອງທໍ່ຢ່າງຊ້າໆ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມໄວຂອງອາກາດຫຼຸດລົງລະຫວ່າງ 15% ແລະ 30% ໂດຍບໍ່ສູນເສຍຄວາມກົດດັນ (pressure) ຫຼາຍເກີນໄປໃນຂະບວນການດັ່ງກ່າວ. ການຫຼຸດຄວາມໄວຢ່າງລະມັດລະວັງນີ້ ຈະຊ່ວຍຮັກສາການໄຫຼຂອງອາກາດໃຫ້ຢູ່ຕິດກັບເນື້ອເທິງ (attached to surfaces) ແທນທີ່ຈະແຍກອອກ (separating off), ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງທີ່ບໍ່ຕ້ອງການໃນທຸກຊ່ວງຄວາມຖີ່ (broad spectrum noise). ການທົດສອບໃນໂລກຈິງຍັງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງບາງສິ່ງທີ່ນ่าສົນໃຈ: ການປະສົມປະສານອົງປະກອບການອອກແບບເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າກັບແຜ່ນກົງທີ່ມີຮູບຮ່າງຄືງກັບທິດທາງການເຄື່ອນທີ່ (backward curved blades) ຈະຫຼຸດລົງເຖິງຄວາມຖີ່ທີ່ເກີດຈາກການຜ່ານຂອງແຜ່ນກົງ (blade passing frequency harmonics) ໄດ້ປະມານ 9 ເຖິງ 12 ເດຊີເບວ (decibels) ໂດຍເຈາະຈົງໃນຊ່ວງຄວາມຖີ່ 63 ເຖິງ 250 Hz ເຊິ່ງຫູຂອງພວກເຮົາມັກຈະຮັບຮູ້ສຽງທີ່ມີເສັ້ນສຽງຕຶ້ມ (deep rumbling sounds) ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ດີທີ່ສຸດ.

ການອອກແບບທີ່ເປັນອາກາດສາດ: ຮູບຮ່າງຂອງແຖບແລະການປັບປຸງແຜ່ນພັດລົມເພື່ອການເຮັດວຽກຢ່າງເງິ່ຍງານ

ແຜ່ນພັດລົມທີ່ເອີ້ງໄປທາງຫຼັງ ແລະ ແຖບທີ່ຄົດໄປທາງໜ້າ: ສຽງ, ປະສິດທິພາບ, ແລະ ຄວາມສະຖຽນ

ພັດລະມີເຄື່ອງສູບອາກາດແບບເຄື່ອງສູບທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຕູ້ ແລະ ມີແຜ່ນພັດລະມີທີ່ເອີ້ນວ່າ 'backward-inclined impellers' ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະເຮັດວຽກໄດ້ເງິຍຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ມີປະສິດທິພາບທັງໝົດທີ່ດີຂຶ້ນ. ແຜ່ນພັດລະມີເຫຼົ່ານີ້ຖືກຕັ້ງຢູ່ໃນມຸມທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບທິດທາງການຫມຸນຂອງມັນ ເຊິ່ງຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນການເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍ (turbulence) ແລະ ຮັກສາປະສິດທິພາບໄວ້ເທິງ 85% ຕາມທີ່ ASHRAE ໄດ້ລາຍງານເມື່ອປີ 2023. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ການອອກແບບນີ້ມີປະສິດທິຜົນຫຼາຍກວ່າຄືການທີ່ມັນຊ່ວຍປ້ອງກັນການແຍກຕົວຂອງການລົ້ນໄຫຼຂອງອາກາດພາຍໃນລະບົບ ເຊິ່ງຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນສຽງທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຮູ້ສຶກບໍ່ສະດວກ (broadband noises) ລົງປະມານ 6 ເຖິງ 8 ເດຊີເບວເທິງເປີຍບຽນ (decibels) ເມື່ອທຽບກັບແບບທີ່ມີແຜ່ນພັດລະມີທີ່ເອີ້ນວ່າ 'forward-curved'. ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າແຜ່ນພັດລະມີທີ່ເອີ້ນວ່າ 'forward curved' ບໍ່ສາມາດສ້າງຄວາມກົດດັນສະຖິຕິ (static pressure) ໃຫ້ສູງຂຶ້ນໃນຄວາມໄວໆທີ່ຊ້າ. ແຕ່ກໍມີຂໍ້ເສຍທີ່ຕ້ອງແລກເປີ່ຍນກັນ. ການອອກແບບເຫຼົ່ານີ້ມີຂອບເຂດຄວາມສະຖຽນທີ່ແຄບຫຼາຍ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງທີ່ເປັນຄວາມຜັນແປວ (surging noises) ໄດ້ງ່າຍ. ນອກຈາກນີ້, ປະສິດທິພາບສູງສຸດຈະຫຼຸດລົງລະຫວ່າງ 15% ເຖິງ 20%, ບໍ່ວ່າຈະເປັນການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງບັນຫາການເກີດການຖອນອາກາດທີ່ເປັນວົງກົມ (vortex shedding) ອັນເກີດຈາກຮູບຮ່າງທີ່ເປັນເສັ້ນເວົ້າຂອງມັນ. ແຕ່ແຜ່ນພັດລະມີທີ່ເອີ້ນວ່າ 'backward-inclined' ຈະເຮັດຕົວຕ່າງໄປ. ມັນຮັກສາລະດັບສຽງທີ່ຕ່ຳໄວ້ໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມກົດດັນໃນທໍ່ອາກາດຈະປ່ຽນແປງ, ເຊິ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ນັກອອກແບບລະບົບລະບາຍອາກາດຫຼາຍຄົນເລືອກໃຊ້ມັນເມື່ອຄຸນສົມບັດດ້ານສຽງ (acoustic performance) ແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນທີ່ສຸດ.

ການຈັດການຄວາມຖີ່ທີ່ແຕ່ງຕາມເປີດຂອງແຜ່ນພັດ

ສຽງທີ່ມີຄວາມຖີ່ຈັບໄດ້ຈາກການເປີດຂອງແຜ່ນພັດ (BPF) — ໂດຍທົ່ວໄປຢູ່ໃນຊ່ວງ 100–500 Hz — ຖືກຫຼຸດຜ່ອນຜ່ານການອອກແບບລໍ້ເປີດຢ່າງຕັ້ງໃຈ. ການຈັດເວັ້ນລະຫວ່າງແຜ່ນພັດທີ່ບໍ່ເທົ່າກັນຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມກົດດັນທີ່ເກີດຈາກຄວາມຖີ່ຮ່ວມກັນເສື່ອມສະຫຼາຍ, ເຮັດໃຫ້ສຽງທີ່ຊັດເຈນປ່ຽນເປັນສຽງທີ່ມີຊ່ວງຄວາມຖີ່ກວ້າງ (broadband noise) ແລະ ເງີຍບ່ອນລົງ 12–15 dBA, ອີງຕາມການຄົ້ນພົບຂອງ NIOSH ປີ 2022. ການຈຳລອງການໄຫຼວຽນດ້ວຍຄອມພິວເຕີ (Computational Fluid Dynamics - CFD) ຊ່ວຍເຫຼືອໃນການປັບປຸງສາມປັດໄຈທີ່ສຳຄັນ:

ເຕັກນິກເຫຼົ່ານີ້ເປົ້າໝາຍໂດຍເຈາະເຈົ້າໄປທີ່ບັນດາເຂດຄວາມຖີ່ອອກແຕັກເທີ (octave bands) ຈາກ 63–250 Hz—ເຊິ່ງເປັນເຂດທີ່ມະນຸດຮູ້ສຶກໄດ້ຊັດເຈັນທີ່ສຸດຕໍ່ສຽງຮ້ອງທີ່ເກີດຈາກການເຄື່ອນທີ່ເຄື່ອງຈັກ—ເພື່ອປັບປຸງຄວາມສະດວກສະບາຍຂອງຜູ້ໃຊ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເສຍເສຖີນຄຸນນະສົມບັດດ້ານການລົມທີ່ໄຫຼ່ລະເອີຍດ

ການຢືນຢັນໃນສະພາບການຈິງ: ຜົນການວັດແທກສຽງຂອງພັດລົມແບບເຄື່ອງສູບທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃນຕູ້

ການປຽບທຽບຄ່າ dBA ໃນຫ້ອງວ່າການ, ຫ້ອງທີ່ບໍ່ມີຟຸ່ງ (cleanrooms), ແລະ ສະຖານທີ່ດູແລສຸຂະພາບ

ການທົດສອບໃນເຂດຈິງ ແສດງໃຫ້ເຫັນວ່າພັດລະເບີດແບບເຄື່ອງສູບທີ່ມີຮູບແບບຕູ້ທີ່ທັນສະໄໝໃຊ້ງານຢູ່ໃນສະຖານທີ່ອັດສະສະໝີທົ່ວໄປຢູ່ທີ່ 45 ເຖິງ 50 ດີເບີ (A) ເຊິ່ງເປັນເສັ້ນສະແດງເຖິງເສັ້ນສຽງທີ່ຫຼຸດລົງປະມານໜຶ່ງສາມສ່ວນເມື່ອທຽບກັບແບບເກົ່າຂອງພັດລະເບີດແບບແອັກຊຽວ. ເມື່ອຕິດຕັ້ງໃນຫ້ອງທີ່ບໍ່ມີຟຸ່ນ (cleanrooms) ທີ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຕາມມາດຕະຖານ ISO, ພັດລະເບີດເຫຼົ່ານີ້ຈະຍັງຄົງຢູ່ໃຕ້ລະດັບ 55 ດີເບີ (A) ເຖິງແມ່ນວ່າຈະສູບອາກາດໃນປະລິມານສູງສຸດ, ສະນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີສຽງພື້ນຫຼັງທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຮູ້ສຶກບໍ່ສະດວກໃນການດຳເນີນການທີ່ຕ້ອງການຄວາມແທ້ຈິງສູງ. ສະຖາບັນດູແລສຸຂະພາບໄດ້ກາຍເປັນສະຖາບັນທີ່ເຂັ້ມງວດເປັນພິເສດກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້, ເນື່ອງຈາກບຸກຄະລາກອນດ້ານການແພດຕ້ອງການບໍລິເວນທີ່ເງີບເງື່ອງເພື່ອໃຫ້ຜູ້ປ່ວຍສາມາດຟື້ນຕົວໄດ້ຢ່າງເໝາະສົມ. ອົງການອະນາມັຍໂລກ (WHO) ໄດ້ກຳນົດຂອບເຂດສຽງທີ່ເປັນສະເພາະສຳລັບສະຖານທີ່ທີ່ເປັນບ່ອນຟື້ນຟູ, ແລະ ເຄື່ອງເຫຼົ່ານີ້ມັກຈະບັນລຸເປົ້າໝາຍດັ່ງກ່າວດ້ວຍຄ່າການວັດແທກລະຫວ່າງ 40 ເຖິງ 45 ດີເບີ (A). ນອກຈາກການປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດແລ້ວ, ການເຮັດວຽກທີ່ເງີບເງື່ອງກວ່ານີ້ຍັງສາມາດເຮັດໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຄົນເปลີ່ນແປງໄດ້ຈິງໃນບໍລິເວນທີ່ຄຸນນະພາບສຽງມີຄວາມສຳຄັນທີ່ສຸດ.

ວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດໃນການຕິດຕັ້ງເພື່ອຮັກສາປະສິດທິພາບການເຮັດວຽກທີ່ເງີບເງື່ອງ

ການຕິດຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍເມື່ອເຮົາຕ້ອງຮັກສາປະໂຫຍດດ້ານສຽງທີ່ຖືກອອກແບບມາໃນພັດລະມີເຄື່ອງສູບອາກາດແບບເຄື່ອງສູບທີ່ມີກາງຈຸດ. ວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດ? ຕິດຕັ້ງເຄື່ອງສູບເຫຼົ່ານີ້ເທິງເຂົ້າໄຟທີ່ຊ່ວຍຫຼຸດການສັ່ນສະເທືອນ (vibration isolation pads) ຫຼື ເຂົ້າໄຟແບບສະປຣິງ (spring mounts). ມິຖີກດັ່ງນັ້ນ, ການສົ່ງຜ່ານສຽງທີ່ເກີດຈາກການສັ່ນສະເທືອນຂອງໂຄງສ້າງຈະເກີດຂຶ້ນ. ພວກເຮົາເຄີຍເຫັນຄະດີທີ່ການລະເລີຍງຂັ້ນຕອນນີ້ເຮັດໃຫ້ລະດັບສຽງທີ່ຮູ້ສຶກໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນປະມານ 15 dBA. ອີກສິ່ງໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນ: ຄວນເວັ້ນທີ່ຫຼາຍພໍໃນບໍລິເວນທາງເຂົ້າ ແລະ ທາງອອກຂອງທໍ່. ຂໍ້ແນະນຳທົ່ວໄປແມ່ນຄວນເວັ້ນທີ່ຢ່າງໜ້ອຍ 1.5 ເທົ່າຂອງເສັ້ນຜ່າສູນກາງຂອງເຄື່ອງສູບໃນທຸກທິດທາງ. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນການເກີດການລົ້ມເຫຼວຂອງການລື້ນ (turbulence) ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງທີ່ມີຄວາມຖີ່ສູງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຮູ້ສຶກບໍ່ສະດວກ. ໃນເວລາຕິດຕັ້ງລະບົບໃໝ່, ຕ້ອງຮັບປະກັນວ່າແຜ່ນກາງຂອງເຄື່ອງສູບ (impeller) ຢູ່ໃນສະຖານະທີ່ສອດຄ່ອງຢ່າງແທ້ຈິງ. ເຖິງແຕ່ຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດເຊັ່ນ: 0.1 mm ກໍສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງຮ້ອງທີ່ເຮົາເອີ້ນວ່າ 'BPF resonance'. ສຳລັບການເຊື່ອມຕໍ່ທໍ່, ຄວນໃຊ້ຂໍ້ຕໍ່ທີ່ເຮັດຈາກຜ້າທີ່ມີຄວາມຍືດຫຼຸ່ນ (flexible canvas connectors) ແທນທີ່ຈະໃຊ້ຂໍ້ຕໍ່ທີ່ແຂງ (rigid ones), ເພາະວ່າມັນຊ່ວຍຂັດຂວາງການສົ່ງຜ່ານການສັ່ນສະເທືອນໄປທົ່ວລະບົບ. ຫຼັງຈາກຕິດຕັ້ງທຸກຢ່າງເຮັດເสรັດແລ້ວ, ຄວນທຳການວັດແທກສຽງໃນຄວາມເລັກ-ໃຫຍ່ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ການເປີຽບเทີຍບັນທຶກຄ່າທີ່ວັດແທກໄດ້ກ່ອນ ແລະ ຫຼັງຈາກການຕິດຕັ້ງຢ່າງເຕັມຮູບແບບຈະໃຫ້ຮູບພາບທີ່ຊັດເຈນຂຶ້ນວ່າວິທີໃດເຮັດວຽກໄດ້ດີ. ອຸດສາຫະກຳທີ່ປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳເຫຼົ່ານີ້ມັກຈະສັງເກດເຫັນການຫຼຸດລົງຂອງສຽງລວມທັງໝົດປະມານ 30% ໃນໄລຍະເວລາດົນນານ, ໂດຍອີງຕາມການຄົ້ນຄວ້າຫຼ້າສຸດດ້ານລະບົບລະບາຍອາກາດ.

ຄຳຖາມທີ່ຖາມບໍ່ຍາກ

ຂໍ້ດີຫຼັກທີ່ເກີດຈາກການໃຊ້ພັດລະບົບສູນກາງປະເພດຄັບບິເນັດແມ່ນຫຍັງ?

ຂໍ້ດີຫຼັກຂອງພັດລະບົບສູນກາງປະເພດຄັບບິເນັດແມ່ນຄວາມສາມາດໃນການຈັດຫາອາກາດທີ່ເງີບສະບາຍໃນສະຖານທີ່ທີ່ຕ້ອງການການເຮັດວຽກຢ່າງເງີບສະບາຍເປັນພິເສດ ເຊັ່ນ: ຫ້ອງທົດລອງດ້ານການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ຫ້ອງຟື້ນຟູຂອງໂຮງໝໍ.

ເປີດເຜີຍວ່າເປັນຫຍັງແຜ່ນກະເປົາທີ່ເອີ້ນວ່າ 'backwards-inclined' ຈຶ່ງຊ່ວຍຫຼຸດເສຽງ?

ແຜ່ນກະເປົາທີ່ເອີ້ນວ່າ 'backwards-inclined' ຊ່ວຍຫຼຸດເສຽງໄດ້ດ້ວຍການຫຼຸດຜ່ອນການເກີດຄວາມບໍ່ສະເໝືອນກັນ (turbulence) ແລະ ຂັດຂວາງການແຍກຕົວຂອງການລົ້ນໄຫຼຂອງອາກາດພາຍໃນລະບົບ ເຮັດໃຫ້ລະດັບເສຽງທົ່ວໄປ (broadband noise) ລົດລົງເມື່ອທຽບກັບແບບທີ່ມີແຜ່ນກະເປົາເວົ້າໄປຂ້າງໜ້າ (forward-curved models).

ຄວາມໝາຍຂອງການຈັດການຄວາມຖີ່ທີ່ແຜ່ນກະເປົາຜ່ານ (blade-passing frequency management) ໃນພັດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ?

ການຈັດການຄວາມຖີ່ທີ່ແຜ່ນກະເປົາຜ່ານ ປະກອບດ້ວຍເຕັກນິກການອອກແບບທີ່ເປົ້າໝາຍໃນການກັດຂັດເສຽງທີ່ມີຄວາມຖີ່ຕ່ຳ (low-frequency tonal noise) ໂດຍການຂັດຂວາງຄວາມກົດດັນທີ່ເກີດຈາກຄວາມຖີ່ຮູ້ສຶກ (harmonic pressure pulses) ແລະ ຮັບປະກັນໃຫ້ການລົ້ນໄຫຼຂອງອາກາດເກີດຂຶ້ນຢ່າງລຽບງ່າຍ ເຮັດໃຫ້ການເຮັດວຽກເງີບສະບາຍຂຶ້ນ.

ການຕິດຕັ້ງສາມາດສົ່ງຜົນຕໍ່ປະສິດທິພາບດ້ານເສຽງຂອງພັດລະບົບສູນກາງປະເພດຄັບບິເນັດໄດ້ແນວໃດ?

ການຕິດຕັ້ງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ເຊັ່ນ: ການບໍ່ໃຊ້ແຜ່ນກັນສັ່ນຫຼືບໍ່ເວັ້ນພື້ນທີ່ພໍໃນບໍລິເວນທໍ່ລະບາຍອາກາດ, ສາມາດເຮັດໃຫ້ລະດັບສຽງທີ່ຮູ້ສຶກໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນ. ການຕິດຕັ້ງທີ່ຖືກຕ້ອງຈະຊ່ວຍຮັກສາປະສິດທິພາບດ້ານສຽງຂອງປັ໊ມລະບາຍອາກາດ.